శ్రీపాద సుబ్రమణ్య శాస్త్రి  గారి కథలు నేను ఎప్పట్నించో చదువుదా మనుకుంటున్న పుస్తకం.  చాల సంవత్సరాల నుంచి చాల చోట్ల అయన వడ్లగింజలు కథ గూర్చి చదివివుండటం వలన పుస్తక మహోత్సవం లో ఆయన కథల కోసం వెతికాను. రెండవ సంపుటం లో దొరికింది, దాదాపు రెండు సంవత్సరాల క్రితం కొని ఉంటాను కానీ ఇప్పటిదాకా ఎన్నిసార్లు చదివానో లెక్కే లేదు. ఈ సోది (బ్లాగంటే అదేగా మరి) సూత్రం వలన మీకు విన్పించ గలుగుతున్నాను.  oka manchi katha- chadavandi

కథ ఎత్తుకోవటం లోనే బ్రాహ్మణ పాత్రధారి మన కథానాయకుడు అని చెప్పేస్తారు శ్రిపాదవారు. ఆ కథ నడిపే తీరు, పాత్రలు మలచిన తీరు, మాటల్లో విరుపులు, చెణుకులు,సొగసులు హావ భావాలతో సహా మన కళ్ళకు కట్టినట్టు చూపిస్తారు. కథ నడిచే తీరు యుద్ధ రంగాన్ని మరిపిస్తుంది. చదువుతూ మైమరచి పోతారు. భాష తళుకు సువాసనలన్ని చాల కొత్తగా వుంటాయి, మనం ఎపుడు ఆ రుచి చూడలేదు కాబట్టి!

వర్ణించడం నా వాళ్ళ కాదు గని, పైన చిప్పిన లింక్ లోకి వెళ్లి ఆ కథను  పొందండి, చదవండి, మన తెలుగు భాష సొగసు తెలుసుకోండి, మీరు కూడా ఏదైనా అటువంటి మంచి కథలు చదివితే నాకు తలుపండి, నా చిరునామా మల్లాది.లక్ష్మణ్@రెడిఫ్ఫ్మెయిల్.కామ్.

ఉంటాను మరి.......
మీ లక్ష్మణ కుమార్

దీపావళి అందరికి చిన్నతనాన్ని గుర్తు తెస్తుంది. అలా కాని వాళ్ళెవరో చెప్పండి?
అప్పుడు వున్న ఉత్సాహం ఆనందం ఇప్పుడు కావాలంటే రాదు. మన పిల్లల్ని చూసి మన చిన్నతనాన్ని గుర్తుచేసుకోవాలి
విరుసిన ఆనంద దీపావళి, కురిసిన అనురాగ దీపాలివి......... అని రేడియో లో సుశీల పాట వింటూ ఆ పండుగ జరుపుకోవటం ఇపుడు ఒక జ్ఞాపకం మాత్రమే అయిపొయింది.
మా తాతయ్య దీపావళి రాత్రి పెద్ద ఇత్తడి పళ్ళెం లో తెచ్చిన దీవాలి టపాకాయలు పోసి, ఒక్కొక్కళ్ళని పిలిచి మతాబులు, చిచుబుడ్లు, భూచక్రాలు, తాళ్ళు, టపాకాయలు పంచేవాడు. ఎవరికి వాళ్ళు ఒక్కో ప్లేస్ లో సెటిల్ అయ్యే వాళ్ళం. మొదలెట్టా మన్నప్పుడే మొదలెట్టాలి, లేకపోతే కేకలేసేవాడు. ఒకళ్ళ తరవాత ఒకళ్ళు వెళ్లి రోడ్డు మీద భూచక్రాలు, చిచుబుడ్లు పెట్టి కాల్చి వచ్చే వాళ్ళం. అప్పట్లో తాడు బాంబులు, లక్ష్మి బాంబులు అంటే నాకు చచ్చే భయం. కాల్చే సమస్యే లేదు. అద్రుష్టం కొద్ది ఇప్పటి వరకు దీపావళి రోజు చేతులు కాల్చుకోలేదు. అంతా  అయిపోయాక, చేతులు కడుక్కొని తొక్కుడు లడ్డులు తినటం ... ఆ రుచే వేరు. రుచులందు తొక్కుడు లడ్డు రుచులు వేరయా అని......
ఈ సారి దీపావళి కే నెనూ ఒక చిన్న ఇల్లు కొన్నాను, అక్కడ చేసుకోవాలని అనుకున్నాను కానీ, ఇంక మరమ్మతులు వున్నాయి. వచ్చే దీపావళి స్వంత ఇంట్లో చేసుకుంటానని ఆశిస్తాను.
ఇక అందరికి దీపావళి శుభాకాంక్షలు. మీ అందరు సుఖ సంతోషాలతో రంగురంగుల , శబ్దాల, హరివిల్లుల తో ఈ దీపావళి జరుపుకుంటారని, చేతులు కాల్చుకోకుండా జాగ్రత్తగా వుంటారని ఆశిస్తూ ...................................
మీ ఆత్మీయ లక్ష్మణ్ కుమార్ మల్లాది.

చానా రోజులయ్యింది మిమ్మల్ని పలకరించి....
ఇప్పుడు చెప్పోచ్చేదేటంటే, ఉన్నపళాన  రావుగోపాలరావు స్టైలు లోకి  దిగిపోయి ముత్యాలముగ్గు ని గుర్తుతెచ్సుయ్యలని నా కోరిక!!
"పొద్దున్నే పరగడుపున పచ్చి మంచినీళ్ళు పుచ్చుకొని, ఆ ప్రత్యక్ష నారాయణున్ని సేవించుకోవాలని నాకూ వుంటుంది. సెకెట్రీ, (పక్కన సెకెట్రీ ఉండలేగాని మనం ఈ డొక్కు ఉద్యోగం ఎందుకు చేస్తాం).....
అ ఆ ఆఅకాశం (యాస లెండి సర్దుకుపొండి)లోకి చూడు, మర్ఢరై పోనట్లేదు, సూరీడు నెతుటిగడ్డలా లేడూ , యెన్సేపు తిని తొంగుంటే కాదయా, కుసింత కలాపోసన ఉండాలా."
... అని డైలోగులు చెప్పుకొటం కాదు, పెందలకడే లేచి ఆ సేవ చేసుకోవాలన్నమాట, కాని అవన్నీ ఆలోచిస్తుంటే ఎక్కడ కుదురుతై  చెప్పండి, ఎంతమటుకు మన నిద్ర, భోజనమే సరిపోతుంది, పట్నం జీవితం??
బాపు గారి కో కో (కోతి  కొమ్మచ్చి  నండీ, స్వాతి చదవడం లేదా ) లాగే దారితప్పి టాపిక్ పక్కకెళ్ళి పోతున్నాను.
ఇయ్యన్నీ ఎందుకండీ, రేపు ఆదివారం వీలు చూసుకొని మంచి సోది కొడతాను, చదేవేయ్యండి మరి
ఉంటాను, మా ఆవిడా పిలుస్తోంది (నీవు లేక వీణ పలుకలేనన్నది .......(రింగ్ టోను ) అంటూ 

మరి ఉంటాను, శుభ రాత్రి,
....................మీ లక్ష్మణ్

గోంగూర పచ్చడి

ఆహా ఏమి రుచి, అనరా మైమరచి, రోజు తిన్న మరి, మోజే తీరనిది
తాజా కూరలలో రాజ ఎవరండి, ఇంక చెప్పాలా గొంగురే నండి
ఓ .....ప్రియ ప్రియ,
రోజు మనచేత చేయబడు చెత్త చెత్త కూరలు తిని తిని, మా శంకర్ కి కూడా విసుకు పుట్టింది, వెంటనే మన విజయవాడ ప్రియ పచ్చడి గోంగూర కొని తెచ్చాడు, ఇక చూసుకోండి కమ్మగా తిని, బ్రేఅవ్ మని త్రెంచి, ఇక రాద్దామని కూర్చున్నాను
ఈసారి ఇంటికెళ్ళి వచ్చేప్పుడు మా ఆవిడని మంచి కొండ గొంగురతో వెల్లుల్లి దట్టించి రోటిలో దంచి ఇమ్మని అడగాలి
మన తెలుగు వారి భాగ్యమేమో గాని ఎవరికీ లేని ఊరగాయలు రుచులు ఆవకాయ, మాగాయ, నిమ్మకాయ, దబ్బకాయ, చింతకాయ ఇంకాదానిలో రకాలు పులిహోర అవయకాయ, వెల్లుల్లి ఆవకాయ, పెసర ఆవకాయ, బెల్లం ఆవకాయ.............. ఎందుకులెండి మీ నోరు ఊరుతుంది !!!!!!!!
మీ ఇంట్లో కూడా చెప్పి రకరకాల రుచులు చేయించుకోండి, ఇంకో సంగతండొయ్ , పెళ్ళాం మాంచి మూడ్ లో ఉన్నప్పుడే చెప్పండి, లేకపోతే అష్టోత్తరం చేసేస్తారు ........ కాకపోతే ఈ రోజులలో ఇంట్లో పచ్చడి ఎవరు చేస్తారండి, ఒక్క మా ఆవిడా తప్ప,
మీ 

లక్ష్మణ కుమార్ మల్లాది 

ముందు మాట

ప్రతి పుస్తకానికి ముందు మాట ఉంటుంది. అలాగే నా బ్లాగ్ కి కూడా ఒక బిల్డుప్ ఇచ్చుకోవాలి కదా
అసలు పేరు గురించి మీకు ముందు చెప్పాలి. అచ్చ తెలుగు పేర్లు చాల ట్రై చేశాను. అన్ని ఇంతకూ ముందే వాడేసారు. ఇక మనకి బంతిపూలంటే చాల ఇష్టం, దాని ఆకుల వాసన చాల లైవ్లీ గా ఉంటుంది. అందుకని ఆ పేరు పెట్టేసాను.
నాకు తెలుగన్నా , మన సంస్కృతీ సాంప్రదాయాలు అన్నా చాల ఇష్టం. మన తెలుగు పాటలు, కథలు, జానపదాలు, సినిమాలు ... మనకు లేనివి ఏవి, పురాతనమైన మన ఆచారాలూ, పల్లెలు, పైర్లు, పండగలు, మల్లెలు, జాజులు, సంపెంగలు, మామిడి పండ్లు, చెరువు గట్లు , ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే చిరిగి చాంతాడు అవుతుంది ఈ జాబితా.
చిన్నప్పుడు అంటే 1980-95 లలో చాల భావుకత తో తెలుగు లో ఉత్తరాలు రాసేవాడిని, అప్పట్లో నా ఉత్తరాల కోసం జనం చకోర పక్షుల్లా ఎదురు చూసేవారు. పెళ్ళయ్యాక కొంచెం (బాగా) జోరు తగ్గింది. ఈ మధ్య ఉద్యోగ రీత్యా చెన్నై లో (కొంచెం ఖాళీ గా)ఉండటం వలన మళ్ళీ  నా ఊహలను మీ అందరికి పరిచయం చేసే వీలు కలుగు తోంది. తెలుగు రాసే పధ్ధతి ఉండటం వలన కూడా భావ వ్యక్తీకరణ పూర్తిగా ఉంటుంది. నాకు నచ్చిన, నేను మెచ్చిన ఏ వస్తువు పై నైన నాకిష్టం వచ్చినట్టు గీకేస్తాను,
ఇక కాచుకోండి................ మీ లక్ష్మణ్